เย็นวันนึงหลังเลิกงาน บนรถไฟฟ้าขึ้นจากสถานีอโศก ปลายทางอ่อนนุช

เมื่อก้าวเท้าเข้าไปในขบวนรถ "ตี๊ด ๆ ๆ ๆ " ประตูรถปิดลง ในโบกี้ที่ฉันยืน

มีชาวต่างชาตกลุ่มนึงยืนอยู่ใกล้ ๆ ดูจากหน้าตาแล้ว แขก ยิ่งตอนเค้าพูดกัน

ภาษาอะไรก็ไม่รู้ ฟังไม่รู้เรื่องเลย แขกแน่ ๆ แต่ไม่ใช่แขกที่เอาผ้าาคลุมหน้านะ

ยืนกันอยู่ 4-5 คน ทั้งชายและหญิงคุยกันหัวเราะครื้นเครง แล้ว 1 ในนั้นคนนึง

อ่านป้ายสถานีที่มีบอกเส้นทางบนรถไฟฟ้าตรงเหนือประตู ที่จะมีทั้งภาษาไทย

และภาษาอังกฤษ เริ่มจาก "สยาม" สาวแขกออกเสียงเป็น "ซายแย้ม" เพื่อน ๆ

ที่เหลือต่างพยักหน้ายิ้มกริ่ม สาวแขกอ่านต่อ "ราจาเตวี"(ราชเทวี) แล้วหันมามองเพื่อน

พร้อมกันอ่านสถานีต่อไป"ปายาไต"(พญาไทย) เพื่อนสาวแขกก็ยิ้มแล้วพูดอะไรกันก็ไม่รู้

สาวแขกอ่านต่อ "ซานามเพา"(สนามเป้า)...อ้าว เฮ้ย..!! แล้วอนุเสาวรีชัยฯอ่ะ ข้ามไปไหน

จะสะกิดบอกก็กะไรอยู่ แต่ก็ช่างเถอะ ฟังไปก็เพลินดีเหมือนกันนะ คนต่างชาติ

เวลาพูดไทยดูตลก ๆ แบบน่ารักดี "อารี" (อารีย์) อันนี้ชัดเจนที่สุด ให้เต็มสิบคะแนน

"สะพานค..xxx.." (สะพานควาย) ฮาสาดดดดดดดดค่ะ ไม่ใช่เพื่อน ๆ สาวแขกนะที่ฮา

แต่เป็นคนไทยแถวนั้นที่ได้ยิน แสดงว่าไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวที่ฟังสาวแขกคนนี้อ่านชื่อ

สถานี้รถไฟฟ้า คนที่อยู่แถวนั้นก็ฟังกันด้วยไอ้ที่หัวเราะเสียงดังที่สุดก็เป็นเด็กนักเรียน

ม.ปลายกลุ่มนึงที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ แถวนั้นนั่นแหล่ะ แหม..ถือว่ามากันเยอะนะ

หัวเราะซะดังเชียว"เฮ้ย..ของมรึงมีรึป่าววะ" เสียงกลุ่มเด็กม.ปลายคุยกัน "มีอะไรวะ"

เพื่อนมันตอบ "ก็สะพานไงถ้ามีกรูขอดูหน่อย กรูไม่เคยเห็น" แม๊..ไอ้เด็กพวกนี้

เค้าให้ขำอย่างเดียว ห้ามนึกภาพตามว้อยยยฉันได้แค่ก้มมองพื้นแล้วอมยิ้มน้อย ๆ

ส่วนคืนอื่น ๆ บางคนก็หัวเราะคิกคัก บางคนก็ยิ้มแล้วหันไปมองทางอื่น

จะไม่ให้ฮาแตกได้ยังไง ก็สาวแขกอ่านเสียงเบาซะที่ไหนล่ะ แล้วสถานีนี้

เจ๊ก็ออกเสียงซะชัดเจนแบบไม่ต้องแปลกันเลยทีเดียว ชัดเจนกว่าอารีอีก

อารีน่ะ ชัดเจนและถูกต้อง ส่วน"สะพานควาย" ก็ชัดเจน แต่ไม่ถูกต้อง

คงไม่ต้องให้บอกนะ ว่าสาวสาวแขกออกเสียงเสียงเป็นอะไร แต่ก็..นะ

ถือเป็นการผิดพลาดโดยไม่เจตนา(คุ้น ๆ มั้ย) จะให้เขียนว่าสะพานบัฟฟาโล่

ก็คงจะกะไรอยู่ คริ ๆ ทะลึ่งว่ะ ไอ้เด็กบ้า