จะบอกว่า..พึ่งหายแฮงค์

ทำไมถึงแฮงค์..ก๊อ...เมาอ่ะดิ

ไปเมามาเมื่อไหร่.. วันจันทร์...อื้ม ไม่ผิดหรอก วันจันทร์ ก็วันจันทร์ผับมันไม่ได้ปิดนิ คริ คริ

(เอาน่า..ไม่ได้ไปแร่ดมนานานนนน..ครั้งสุดท้ายที่ไปนี่รู้สึกจะประมาณเดือนมีนามั้ง)

สิ่งที่ต้องเตรียม..ตังค์ในกระเป๋า (ไม่ใช่เตรียมให้พร้อม แต่ต้องเตรียมซ่อนให้ดี ๆ

ไม่งั้นเด๋วโดนจ่ายหนักอยู่คนเดียว คืนนั้นโชว์แบงค์500ใบเดียว )

เหตุผลที่เพื่อนอ้างก็คือ เด๋วภาษีเหล้าจะขึ้นแล้ว(เริ่มวันนี้เป็นวันแรก) ไปกินก่อนมันจะแพง

อื้ม..มีเหตุผล ฟังดูดีนะเนี่ย(เข้าข้างกันเข้าไป) ถึงที่หมาย หนุ่มโต๊ะรอบข้าง

หน้าตาไม่สามารถดึงดูดความสนใจได้เลยซักโต๊ะ จะเม้าท์กับเพื่อน

ก็ไม่สะดวกเพราะขนาดแหกปากตะโกนข้างหูแล้วยังยากที่จะได้ยินว่าพูดอะไร ก็เลยได้แค่

ยืนจิบเหล้าไปเรื่อย ๆ จาก1แก้ว ก็เป็น 2..3..4..สี่ทุ่มครึ่ง จากที่เปิดแผ่นก็เป็นดนตรีเล่นสด

เพลงที่เคยได้ยินมาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังเล่นเป็นเพลงหากินได้เสมอตามผับแบบนี้

แล้วไม่ว่าจะเล่นเพลงอะไรมา จะเก่าหรือใหม่แค่ไหนลูกค้าก็ร้องตามได้เกือบทุกเพลงสิน่า..

ถ้าเป็นเพลงเร็วก็จะใช้บริการของซิลลี่ฟูล บอดี้แสลม โปเตโต้ ฯลฯ

ที่สามารถโยกย้ายส่ายเอวได้และเป็นอมตะ ทุกวงต้องเล่นเป็นเพลงหากินก็จะมี

เพียงกระซิบ เวอร์ชั่นแบล็กเฮด (เพลงนี้พวกขี้เมาทั้งหลายจะตะโกนพร้อมกัน

ตรงจุดนับพบว่า"...!?!?..." ละไว้ในฐานที่เข้าใจนะจ๊ะ) หรือไม่ก็ น้ำลาย จิ๊จ๊ะ

จะได้ยินแทบทุกครั้งที่ออกไปท่องราตรี แต่ถ้าเป็นเพลงช้า

ก็จะมาแนวจิ๊กโก๋อกหักอย่างเช่นเพลงนี้เป็นต้น แล้วก็จะได้รับความร่วมมือ

จากลูกค้าได้เป็นอย่างดี เพราะส่วนใหญ่ เนื้อหามันกระแทกใจอย่างแรง

ครั้งที่แล้วม ได้ยินเพลงนี้"ใจนักเลง" โดนใจไปเต็ม ๆ

ร้องตามด้วยความอิน คล้าย ๆ อกหัก (แต่เค้าป่าวอกหักนะ)

"ให้เธอได้กับเขา..และจงโชคดี อย่ามี อะไรให้เสียใจ ส่วนตัวฉันจะลืม..ว่าเคยร้องไห้...."

มาครั้งนี้ ก็ได้ยินเพลงนี้อีกครั้ง ก็ร้องตามเหมือนเดิม แต่ไม่อินเหมือนครั้งที่แล้ว

และไม่ได้มีความรู้สึกอะไร นอกจาก อยากนอน ง่วงแว้ววววววว

ออกจากผับมายังฮัมเพลงนี้อยู่เลย..

เก็บตก

กว่าจะถึงบ้านก็พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว...ป่าว..ผับไม่ได้เปิดเกินเวลา แต่มันมีปัญหา

ที่ต้องเคลียร์หลังผับเลิก ง่วงก็ง่วง รู้สึกอย่างนอนมากกก กลับบ้านตอนเช้า

อาบน้ำเปลื่ยนเสื้อผ้าลากสังขารมาทำงานด้วยความรู้สึกปวดหัว พะอืดพะอม

อยากอ้วกแต่ก้ไม่อ้วก ไม่ว่าจะเร้ดหรือแบล็ค กินทีไรเป็นแบบนี้ทู๊กกกกที

อยากนอนลูกเดียว อุตส่าห์แอ๊บเสียงให้เป็นปกติ แต่ยังมีคนสังเกตความผิดปกติ

จากน้ำเสียงได้ แล้วเค้าก็ให้ความเห็นว่าฉันอาจจะแพ้เหล้ายี่ห้อนี้ ยี่ห้ออื่นไม่เคยกินนะ

แต่พวกว้อดก้านี่กินได้นะแถมยังไม่มีอาการอะไรทั้งสิ้น (หมายถึงว่าเมา แต่ไม่แฮงค์)

ส่วนเบียร์หรือพวกบาร์คาดี้นี่อันตราย(ต่อคนใกล้ตัว)เพราะกินแล้วจะคึกสุด ๆ แปลกว่ะ

ฝากไว้นิ้ดดดดดส์นึง

เห็นสาว ๆ ที่ไปเที่ยว บางคนหน้าตาดีทีเดียว แต่พอเมาแล้วก็หมดกัน

ความน่ารักความสวยหายไปพร้อมกับสภาพที่มองแล้วน่าสมเพชเวทนา

ไอ้โน่นแพลม ไอ้นี่โผล่ เห็นไปถึงไหนต่อไหน ไปเที่ยวสถานที่แบบนี้

เอาแค่สนุกก็พอ ถ้ารู้ตัวว่าเริ่มเมาก็หยุดซะ ก่อนที่จะประคองตัวเองไม่อยู่

แล้วจะหมดสวย ไม่น่าดูนะจ๊ะ