กว่าจะมีเวลามานั่งอัพได ล่อไปเป็นอาทิตย์ ๆ เลย ก่อนอื่นต้องขอขอบพระคุณพี่ ๆ

และทุก ๆ คนจากใจ ที่ถามไถ่ถึงอาการของย่า ช่วงที่หนูหายหัวไปนี้

ก็นอกจากงานเยอะมาก ๆ และยุ่งมาก ๆ จนไม่ค่อยมีเวลา

มาเสนอหน้าที่หน้าจอซักเท่าไหร่ เวลาเลิกงานที่เหลือ ก็ไปหาย่าที่โรงพยาบาลค่ะ

ย่าคงอยู่โรงพยาบาลอีกนาน นานแค่ไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะย่าเป็นหลายโรค

และย่าผ่าตัดไม่ได้เลยซักโรค เพราะย่าเป็นเบาหวาน ล่าสุดเจอเนื้อร้ายระยะ 3

ไม่อยากจะบอกเลยว่าตอนที่รู้ว่าย่าเป็นอะไร สภาพจิตใจหนูย่ำแย่แค่ไหน

แต่หนูก็จะดูแลย่าให้ดีที่สุด หมอก็รักษาไปตามอาการค่ะ ย่าไม่รู้หรอกว่าเค้าเป็นอะไร

กำลังใจเค้าดีมาก หน้าตาสดใสมีน้ำมีนวลขึ้นกว่าตอนแรก ๆ เยอะ

กลับมาเป็นย่าที่คุ้นตาหนู ไม่เหมืนอกับช่วงแรกที่เข้าโรงพยาบาลไป

เห็นย่าแล้ารับไม่ได้จริง ๆ จนต้องออกมานั่งร้องไห้นหน้าห้อง

บางครั้งคนเราก็ต้องยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น และกำลังจะเกิดขึ้นให้ได้

ซึ่งตอนนี้หนูกำลังพยายามทำอยู่ จะว่าไป หนูคิดว่ายังโชคดีกว่าหลาย ๆ คน

ที่ไม่มีโอกาสได้รู้เลยว่าคนที่เรารัก จะมีเวลาอยู่กับเราอีกนานแค่ไหน

เวลาของหนูที่มีอยู่ตอนนี้ หนูเลยทุ่มเทไปให้ย่าทั้งหมด เพราะเมื่อถึงเวลานึง

หนูไม่อยากมานั่งเสียใจทีหลังว่ายังไม่ได้ทำอะไรให้เค้าเลย เพราะฉะนั้น

ตอนนี้หนูทุ่มเทไปให้ย่าหมดเลย

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับน้ำใจความห่วงใยของผีไอติมและทุก ๆ คนนะคะ

หนูเองสบายดี และคิดถึงทุก ๆ คนมากค่ะ สภาพจิตใจหนูตอนนี้ดีขึ้นมากค่ะ

มีกำลังใจจะทำอะไรให้ย่าอีกมากมาย สภาพหัวใจก็แขงแรงและhappy ดีค่ะ

ส่วนสภาพร่างกายตอนนี้ฟิตจัด เพราะหลังจากกลับบ้านมาแล้วก็ถ่างตาดูบอล

จนถึงคู่สุดท้ายได้เกือบทุกคืน ฮอลแลนด์สู้ ๆ หวังว่าจะได้เจอกันเร็ว ๆ นี้นะคะ

รัก+คิดถึงทุกคนค่ะ